Vroeger heette ze Nina, nu is dit Suhailah

23/04/06

Het aantal autochtone jonge vrouwen dat zich tot de islam bekeert groeit. De strakke leefregels bieden ‘rust en zekerheid’.

Mariska wordt deze avond moslima. Dat gaat vrij simpel, ze hoeft alleen de sjahada (geloofsgetuigenis) af te leggen. In een huiskamer in Eindhoven zitten achttien moslima’s in hun pyjama’s om haar heen, op kussens en luchtbedden. De meeste vrouwen hebben blond haar en blauwe ogen. Het zijn autochtone Nederlanders die zich tot de islam hebben bekeerd.

De laatste jaren wordt een toenemend aantal vrouwen in Nederland moslim. Op de website moslima.nl vertellen meer dan honderd bekeerlingen hun verhaal. En in tientallen msn-praatgroepen (‘ben-op-zoek’, ‘Islam voor jou’, ‘Islam & meer’, ‘Al Mutaqqun’, ‘bekeerde Moslima’s') zoeken bekeerlingen elkaar op. De stichting Al Nisa voor bekeerde moslimvrouwen signaleerde na de aanslagen van 2001 in de Verenigde Staten al een toename. “Negatieve aandacht is blijkbaar ook aandacht”, aldus een zegsvrouw. Officixeble cijfers zijn er niet.

In de huiskamer spreekt Mariska eerst in het Arabisch de sjahada uit: “Asjhadoe an la ilaha ilallah wa asjhadoe ana Mohammadan abdoehoe wa rasoeloehoe.” De tekst staat op internet. Daar leer je het Arabische schrift fonetisch uit te spreken. In het Nederlands herhaalt ze: “Ik getuig dat er geen God is dan Allah en ik getuig dat Mohammed Zijn dienaar en boodschapper is.” De vrouwen zoenen en omhelzen haar. Mariska: “Ik wilde al zo lang een echte moslima zijn.”

De vrouwen hebben elkaar eerder die dag ontmoet in de Al-Furqanmoskee in Eindhoven. Hier wordt jaarlijks de Nederlands-islamitische conferentie gehouden. Drie dagen lang spreken mannen met baarden en in lange mantels de aanwezigen toe. De gesluierde vrouwen zitten gescheiden van de mannen, ze volgen de toespraken via een videoscherm. Van de tweehonderd aanwezige moslima’s is een kwart autochtoon. Dit is bij uitstek de ontmoetingsplek voor nieuwe moslima’s. Na afloop van de conferentie blijven ze bij elkaar logeren.

Waarom voelen westerse vrouwen zich tot de islam aangetrokken?

Volgens deskundigen zijn er tal van individuele motieven. Maar wat voor vrijwel iedereen geldt, aldus Fred Leemhuis, hoogleraar koranwetenschappen aan de Rijksuniversiteit Groningen, is dat ze tot een groep willen behoren. “Daar voelen ze liefde en saamhorigheid.” Ook de strakke geloofsregels spreken de vrouwen aan, meent hij. “Het geeft structuur en houvast in het leven.” Uit Amerikaans onderzoek blijkt dat mensen die zich tot de islam bekeren dat niet in een emotionele opwelling doen, zegt Jacques Janssen, godsdienstpsycholoog aan de Radboud Universiteit Nijmegen. “Dat is ook haast onmogelijk, want je maakt een sprong naar een andere cultuur.”

De Nederlandse vrouwen herkennen zich in die observatie. Voor Amina (31) waren het de duidelijke richtlijnen die de islam bijzonder maken. Ze is getrouwd met een Tunesixebr. “De islam biedt houvast.” Een andere aanwezige, Terri (17), vertelt dat haar moeder schrikt als ze af en toe haar boekjes over het geloof leest. “Geen varkensvlees, geen muziek, geen mannen.” Maar voor Terri maakt het deel uit van “een levenswijze”.

Ook de eigen stijl van de islam trekt jongeren aan, meent cultuurpsycholoog Maerten Prins van de Radboud Universiteit in Nijmegen. “Eigen kleren, haardracht, jargon en boeken. Dat maakt de islam tot een soort religieuze concurrent van subculturen als gabber, gothic en skate”, zegt hij. En de tijdgeest speelt volgens Prins een rol. “In de jaren zestig was het marxisme populair, in de jaren zeventig de nieuwe religieuze bewegingen en nu blijkbaar de islam.”

Onzin, menen de bekeerde vrouwen. Het geloof biedt Amina vooral “rust” en “zekerheid”. En het werkt verslavend, zegt ze. “Hoe meer je weet, hoe meer je wilt leren.” Haar kennis deelt ze met andere bekeerde “moslimazusters”. Enkele dagen na de conferentie in Eindhoven is ze bij Rabia (29) in Breda. Rabia bekeerde zich elf jaar geleden. Haar moeder is katholiek, haar vader joods. Vroeger heette ze Rebecca. Nu is ze getrouwd met een Marokkaan. De liefde van Rabia voor de islam is groot. “Het is een gevoel, een intense zoetheid van geloof die niet te omschrijven is”, deelt ze mee.

De vrouwen benadrukken dat ze beslist niet zijn bekeerd voor hun partners. Rabia inspireerde haar man, in plaats van omgekeerd. Van zijn ouders mocht hij alleen thuiskomen met een Marokkaanse. “Ik dacht: wat hebben die meiden wat ik niet heb?” Dat bleek het geloof. Uit nieuwsgierigheid ging Rabia naar de bibliotheek. “Ik kwam er door boeken achter dat dit de laatste geopenbaarde religie is. Aan de koran is geen letter veranderd. Daarom moest dit de juiste godsdienst zijn.”

De Nederlandse moslima’s hebben dagelijks met vooroordelen te maken. Nog meer dan niet-westerse moslima’s, menen ze. Onlangs beet iemand Suhailah (14) toe: “Je bent nog gekker dan een Turk of Marokkaan.” Op school dacht een mentor dat ze misschien werd onderdrukt door een Marokkaans vriendje.

Amina, die Nederlandse les geeft aan asielzoekers en vluchtelingen op een regionaal opleidingscentrum, zegt dat haar collega’s haar hoofddoek afkeuren. “Ik zou een slecht voorbeeld zijn voor moslimvrouwen die moeten integreren.”

Rabia krijgt naar eigen zeggen veel scheve blikken op straat. Ze draagt een hidjab (lang gewaad), een niqaab (gezichtsluier) en een gimaar (een doek die over het hoofd en strak onder de kin zit en tot de heupen hangt).

Jonge moslima’s moeten ook thuis voor hun geloof vechten. In een twee-onder-een-kapwoning in Blaricum zegt de vader van Suhailah dat hij de hoofddoek nog erger vindt dan het geloof. “Het idee dat een vrouw zich moet bedekken staat me tegen.” Suhailahs moeder vindt een kleine hoofddoek met kleurtjes nog wel acceptabel. Eerst dachten haar ouders dat dit een bevlieging was. Maar hun dochter verdiept zich nu twee jaar in de islam, bidt vijf keer per dag en leert Arabisch. “Ik doe dit niet om me tegen mijn ouders of de samenleving af te zetten”, benadrukt de vwo-scholiere. “Dit is gewoon mijn leven.”

NRC

Wordt er een liedje voor me gedraaid als ik word berecht?

De taal van de kikkers, vogels en bijen
dolfijnen, krekels, de kaketoe
zijn allemaal lofprijzingen naar Allah toe

maar wij kiezen voor muziek om ons zelf te amuseren
we laten de koran in de kast en keren onze rug ernaar toe

zoveel verspilde tijd is muziek luisteren
zonder muziek zal de duivel nog steeds fluisteren
zijn doel is om mensen naar de hel te brengen
maar met muziek zal hij nog sterker worden
en zal hij degene nog meer onzin brengen

shaitan zingt en fluistert
hij verteld veel leugens aan degene die luistert
en het pad van het paradijs wordt verduistert
zahma mooie emotie teksten
muziek instrumenten die je beheksen

hoeveel liedjes vertellen dat je moet bidden?
hoeveel liedjes zeggen dat je de dag met
het gedenken van Allah moet beginnen?
meeste zangers en zangeressen lopen echt onzin te zingen

drama series, films, Hollywood,
vraag mezelf af, is dat wel goed
of geven ze ons een vertekend beeld
het is shaitan die met onze harten speelt

de Koran is gezonden naar de gehele mensheid
een boek die de mensheid leid

maar de shaitan verspilt onze tijd
degene die hem volgen zullen zeggen op die dag
“daaam wat heb ik toch een spijt”
van mijn daden waar ik nu aan lijdt

de profeten kwamen met het licht
een mashAllah weg met een duidelijke zicht
maar waarom is het soms zo donker hee??
komt dat misschien door Madonna, Micheal Jackson of Ali B

sommige liedjes zijn goed sommige liedjes zijn slecht
wat is nep en wat is echt?
wordt er een liedje voor me gedraaid als ik word berecht?

waarom luisteren naar iets wat me niet kan helpen
in stilte kan je beter over het leven denken
de Koran zal je zoveel vreugde schenken
en zoveel rust in je hart brengen

TMF, the Box en MTV is echt niets aan
bij mij staat altijd Iqra, Cartoon-Network of FOX kids aan.
en als ik muziek hoor dan stop ik me oren vol met een banaan:)
alles zal vergaan
heb je ooit een songtitel gezien met “youm el qiyama komt eraan”?

Time files

Niet lang geleden, kwamen drie vrienden naar New York City. Ze besloten om in een hotel te verblijven gedurende hun bezoek. Zo gebeurde het dat ze een kamer kregen op de 60ste verdieping. Het beleid van het hotel was dat iedere nacht na 12 uur ‘s nachts de liften gesloten werden vanwege de veiligheidsredenen. Dus de volgende dag, huurden de drie vrienden een auto en gingen uit om de stad te verkennen. Ze genoten van films, concerten en andere dingen de hele dag door. Op een gegeven moment, herinnerden zij dat ze terug moesten gaan naar het hotel voor middernacht. Toen ze aankwamen, was het al over twaalven. De liften waren gesloten. Er was geen andere weg om terug naar hun kamer te gaan behalve de trap op helemaal tot de 60ste verdieping. Plotseling kreeg een vriend een idee. Hij zei, “De eerste 20 verdiepingen, zal ik grapjes vertellen om ons bezig te houden. Dan kan een ander verhalen met wijsheid vertellen de volgende 20 verdiepingen. Uiteindelijk kan de laatste persoon 20 verdiepingen met droevige verhalen vullen.” Dus, xe9xe9n van de vrienden begon met de grappen. Met gelach en plezier, bereikten zij de 20ste verdieping. daarna begon een andere vriend verhalen te vertellen vol met wijsheid. Dus leerden zij heel wat, terwijl zij de 40ste verdieping bereikten. Nu was het tijd voor de droevige verhalen. Dus de derde vriend begon, “Mijn eerste droevig verhaaltje is dat ik de kamersleutel in de auto heb achtergelaten.”

wat is het moraal van dit verhaal? Dit verhaal lijkt op ons levenscyclus. De eerste twintig jaren van ons leven spenderen wij de tijd met grappen en genieten van wat dan ook. Dan nadat we 20 zijn geworden, gaan wij werken, trouwen, krijgen kinderen en dit is de tijd dat wij onze wijsheid gebruiken. en als we 40 zijn geworden, zien we uiteindelijk de witte haren en beginnen we te denken dat ons leven aan een eind is gekomen en de droefheid/spijt begint.

Het is beter dat we het begin van ons leven starten met de dood te herinneren dan dat we op het eind van ons leven ons erop voorbereiden wanneer weinigen van ons nog de energie hebben om Allah volledig te gehoorzamen

Een vreemde vrouw

Een man was aan het lopen door de marktplaats op een namiddag, en op dat ogenblik was een muezzin bezig met het oproep tot het gebed, zijn ogen staarde naar een vrouw der achterkant.
Ze was vreemd aantrekkelijk, alhoewel ze helemaal zwart was gekleed, en geheel bedekt was, inclusief gezichtsluier, ze draaide zich om net alsof ze wist dat ze bekeken werd, en ze gaf hem een ja knik net voordat ze de hoek om ging.

Alsof hij werd geraakt door de bliksem, werd zijn aandacht aan haar nog sterker, zijn hart werd een gevangene van haar teken die zij gaf, hij had nog even last van een stemmetje die zei `is het niet tijd om te bidden? Maar het gebed was al voorbij dacht hij, dus er zat niets op dan haar te
achtervolgen.

Hij haastte zich om haar bij te houden, ze was snel en hij zag er van ver vele straten verder kwam hij dichterbij en zag er, ze liep een stukje terug, en de man dacht dat hij haar glimlach zag onder haar sluier of was dat zijn fantasie? De man ging met zichzelf praten.

De arme man zei tegen zichzelf `wie is zij? Is ze de dochter van een rijke familie? Wat wilt ze van me?’ Ze ging weer een hoek van een straat om en toen de man snel de hoek om ging, zag hij haar niet meer, na een tijdje zoeken zag hij haar weer maar nu was ze nog sneller dus de man dacht misschien is ze bang of boos. De man bleef haar volgen en eindigde opeens buiten de stad.

De zon ging onder en ze liep wat langzamer, en daar bleef ze even stil staan en keek naar de man, ze was aangekomen op een begraaf plaats, al zou deze man normaal denken zou hij bang zijn maar zijn gedachtes waren ergens anders. Dit vond hij een echte liefdes plek waar de liefdesparen in het geheim komen dacht hij bij zichzelf.

Ze waren drie meter van elkaar vandaan en ze keek nog naar hem, en liep daarna verder, ze liep een kelder in en liep de trap af naar beneden waar een oude bronzen deur was die ze opende, de man achtervolgde haar.

Hij stapte naar binnen en zag dat het een grote kamer was. Van buiten was dit niet te zien er waren zelf kaarsen aan de muren die de ruimte verlichten. En daar zat de vrouw op een aantal oude kussens nog steeds helemaal bedekt

De vrouw zei met een fluisterende stem `doe de deur op slot en breng de sleutel`

Hij deed de deur op slot en wilde de sleutel brengen maar ze zei gooi de sleutel maar

De man gooide de sleutel maar die viel in een put.

Toen begon de man bang te worden en zag de wolken boven zich hangen en hij hoorde haar lachend zeggen `ga door want je vond het ook niet erg om je gebed te missen toch?`

De man was nu stil en zei niets.

“De tijd voor het avond gebed is ook al voorbij,” zei ze met een valse lach “Waarom ben je zo stil? kom hier bij me en neem mij ! dat is toch hetgeen waarvoor je achter me aan kwam?”

Hij werd bang en zijn buik draaide rond van de zenuwen.

`Het is tijd om me te laten zien `zei ze en ze deed haar gezichtsluier af en het was geen gezicht van een jonge dame, maar een oud en griezelig wezen, dat de man nog nooit heeft gezien

Ze zei `Kijk goed naar me! Mijn naam is dunya, (deze wereld). Ik ben je geliefde, jij spendeert je tijd aan het achtervolgen van mij, en nu heb je me bereikt, in je graf . Welkom Welkom!`

ze begon te lachen en te lachen, totdat ze uitspatte in stof en verging in schaduw en de kaarsen aan de muur gingen xe9xe9n voor xe9xe9n uit……

De kinderjaren van de profeet (vrede zij met hem)

Tezamen met reinheid is hij ter wereld gekomen, blijdschap vergezelde hem en welslagen viel hem bij. Een kind was hij, maar xe9xe9n niet als alle anderen, de onschuld zelve, verstandig en prudent, vol ijver en vlijt. Onder het wakende Oog van Allah kwam hij tot volle wasdom. Een beschermende hand strekte zich over hem uit, toezicht vergezelde hem als zijn schaduw en puurheid straalde hij om zich heen. Allah behoedde hem voor iedere tekortkoming, afdwaling, grofheid en ruditeit. Dit omdat hij vanaf kindsbeen de aangewezen kandidaat was om de wereld te verbeteren, om de mensheid te verblijden en te geleiden uit de duisternis naar het licht. Hij was niet zomaar een man, maar een Profeet, niet zomaar een mens, maar een Boodschapper, niet zomaar een dienaar, maar een onfeilbare en niet zomaar een persoon, maar xe9xe9n die de Openbaring ontving.

Mohammed (vrede zij met hem) was niet zomaar een voorman, want er zijn meer voormannen als de haren op het hoofd, die allen verschillende wereldse voornemens en ambities nastreven. Hij was daarentegen een verbeteraar, leidsman. Hij beschikte over de Koran, de Soennah, het licht, de richtsnoer, bruikbare kennis en goede daden. Hij was gekomen ter verbetering van het wereldse en het Hiernamaals en ter verblijding van de ziel en het lichaam.

Mohammed (vrede zij met hem) was niet zomaar een geleerde, maar xe9xe9n die onderricht verkreeg van Allah, xe9xe9n die kennis verschafte aan de mensen van kennis, xe9xe9n die de predikers instrueerde, xe9xe9n die de wijsheren de weg wees en xe9xe9n die de mensen naar de juistheid leidde.

“En waarlijk, jij leidt zeker naar een recht Pad.” (Interpretatie van de betekenis van soerat ash-Shoeraa: 52)

Allen plegen zij uit de Boodschapper van Allah te putten.

Alsof hij een zee is waaruit zij scheppen of een meer waaruit zij een teug nemen.

Mohammed (vrede zij met hem) was geen koning die wenste zijn koningschap te vestigen en zijn leger te mobiliseren. Hij was echter een onfeilbare voorman, verblijder, waarschuwer en gezant naar iedere koning, onderdaan, lijfeigene, vrije mens, arme, rijke, blanke, zwarte, Arabier en niet-Arabier.

“En Wij hebben jou slechts gestuurd als een genade voor de werelden.” (Interpretatie van de betekenis van soerat al-Anbiyaa’: 107)

Wat betreft zijn adolescentie; hij was de parel onder de jeugdigen, kuis, viriel, vol inzicht, weldoordacht en welbespraakt. Nooit heeft iemand hem kunnen betrappen op een leugen, misstap of gebrekkigheid. Puur was hij qua uiterlijk en innerlijk, charismatisch, eerbiedig, welbevallig qua karakter, aangenaam in zijn voorkomen, waarachtig, proper en behaaglijk.

Zijn vijanden waren ondanks hun overdreven vijandigheid, vreselijke listen en ongekende afgunst niet in staat enige tekortkoming bij hem aan te treffen. Sterker nog, zij troffen slechts datgene aan wat hen van kwaadheid deed laaien, zoals zijn feilloze levensstijl, daadkracht, rechtschapenheid en fatsoen. In zijn jeugd was hij het die zij in vertrouwen namen, bij wie zij te rade gingen, die zij aanstelden als rechter in hun geredetwist. Hij diende voor hen als rolmodel wat betreft goedheid, verhevenheid, verstandigheid en welbespraaktheid.

“En waarlijk, jij beschikt zeker over een hoogstaand karakter.”
(Interpretatie van de betekenis van soerat al-Qalam: 4)

Het huwelijk zet aan tot betere gedragscode

Het huwelijk kan dienen ter verbetering van het gedrag van een gehuwd paar indien zij beiden over een goed gedrag beschikken of tenminste xe9xe9n van hen met zijn goede gedragscode invloed kan uitoefenen op de wederhelft.

Dat het huwelijk binnen de Islam een zedenschool is, wordt duidelijk gemaakt in verscheidene overleveringen waarin opgeroepen wordt de vrouw niet te slaan, uit te schelden of te grieven. De Profeet (vrede zij met hem) zei zelfs: “Laat een gelovige man geen afschuw hebben van (zijn) gelovige vrouw, en als hij xe9xe9n van haar gedragingen niet kan uitstaan, laat hem dan tevreden zijn met xe9xe9n van haar andere (goede) gedragingen.” (Moeslim)

Ook zegt de Profeet (vrede zij met hem): “Degene onder de gelovigen met het meest volledige geloof is degene met de beste gedragscode. En de beste onder jullie is degene die zich het beste gedraagt tegenover zijn vrouwen.” (Aboe Dawoed en at-Tirmidhi)

Verder overlevert cAa’ishah (moge Allah tevreden zijn met haar): “De Boodschapper van Allah heeft nooit ofte nimmer iets met zijn hand geslagen, nog een vrouw, nog een bediende…” (Moeslim en Ibnoe Maadjah)

Ook zei de Profeet (vrede zij met hem) tegen Moecaawiyah ibnoe Haydah toen hij naar de rechten van de vrouw informeerde: “Sla haar niet!”
(Aboe Dawoed, Ibnoe Maadjah en sahih verklaard door al-Albaanie)

Het hebben van een goede gedragscode is een tweerichtingsverkeer, zowel de man als de vrouw dienen zich correct te gedragen tegenover elkaar. Dus gescheld, getier en geweld moeten vermeden worden binnen een relatie. En de mannen die hun vrouwen slecht behandelen zijn zich kennelijk niet bewust van de gunst die Allah hen heeft geschonken. En hetgeen wat ons het meeste stoort is dat sommige mannen zich zeer vriendelijk en welgezind opstellen tegenover hun vrienden, buren en collega’s, maar thuis schijnen zij in een meedogenloos monster te veranderen en het leven van hun vrouwen ondraaglijk te maken. Tegen dit soort mensen wil wij zeggen: “Het zijn jouw vrouw en kinderen die de voorkeur genieten op jouw goede gezindheid, beminnelijkheid, begrip, gezelligheid, kalmte en glimlach.” De Profeet (vrede zij met hem) zegt namelijk: “En de beste onder jullie is degene die zich het beste gedraagt tegenover zijn vrouwen.” (Aboe Dawoed en at-Tirmidhi)

Hoe kan het zijn dat de Profeet (vrede zij met hem) op een hoffelijke wijze omging met zijn vrouwen en hen altijd aansprak op een zoete, liefkozende toon, terwijl de meeste mannen van tegenwoordig hun vrouwen als grofvuil behandelen. Het wordt tijd dat de moslimmannen bij zichzelf te rade gaan en aan hun gedrag beginnen te werken!

Gouden adviezen aan de getrouwden

Hier volgen aan aatal gouden adviezen aan de getrouwden om hun huwelijk op te fleuren of nieuw leven in te blazen:

1. Het is fout van de vrouw om te denken dat de liefde van de man bepaald wordt door de hoeveelheid geld die hij aan haar besteedt.

2. Het getuigt niet van verstandigheid als de vrouw en de man redelijk zijn in hun omgang met andere mensen, maar niet met elkaar.

3. Het motto van de getrouwden moet luiden: ‘Verdraagzaamheid en vergevensgezindheid’.

4. De getrouwden moeten achterdocht zien te schuwen, want achterdocht leidt naar echtscheiding.

5. Vertelt jullie geheimen niet verder aan anderen.

6. Vele huwelijksproblemen zijn het gevolg van een tekortkoming van de kant van xe9xe9n van de partners op lichamelijk en/of emotioneel vlak.

7. Een verstandige vrouw hoeft niet alles te geloven wanneer andere vrouwen bijzonder lovenswaardig over hun mannen spreken, om dit vervolgens steeds onder de neus van haar eigen man te wrijven, want het kan zijn dat deze vrouwen hiermee slechts haat willen zaaien tussen haar en d’r man.

8. Toen een huwelijksexpert werd gevraagd hoe de getrouwden hun liefde levend konden houden, antwoordde hij:

* Het steeds geven van cadeau’s aan elkaar. En het beste cadeau is een liefkozend woord.

* Tussen nu en dan even bellen om te vragen hoe het met de andere gaat.

* Van tijd tot tijd een wandeling samen gaan maken.

9. Het huwelijksleven vergt van beide betrokkenen heel veel geduld, wijsheid, verdraagzaamheid, loyaliteit, liefde, vertrouwen en het corrigeren van elkaar volgens de Islamitische richtlijnen.

Veel vrouwen klagen over het feit dat hun mannen veel te weinig thuis zijn, maar vergeten dat zij de oorzaak daarvan zijn. Dit omdat zij het huis tot een hel op aarde hebben gemaakt voor hun mannen en het onmogelijk voor hen hebben gemaakt om thuis te blijven.

Gruwen van je land

Door Janny Groen en Annieke Kranenberg

Een groeiende groep Nederlanders bekeert zich tot de islam. Wat drijft hen? ‘Alles mag maar in Nederland: roken, drinken, seks. Daar stoor ik me aan.’

In een rijtjeshuis in Breda spreiden drie tot de islam bekeerde Nederlandse vrouwen een gebedskleedje uit. Ze trekken sokken aan, bedekken hun haar en wenden zich tot Allah. Op tafel staan schalen koekjes en glazen thee.

Na afloop van het gebed vertellen Rabi’a (29) en Jamila (28) dat zij de islam, ‘de waarheid’, omhelsden lang voor de aanslagen van 11 september 2001 op New York en Washington. Zij zijn elf en negen jaar geleden bekeerd, maar merken dat ze zich sinds 11-9 steeds minder aantrekken van de negatieve reacties. Of ze nu een modieus hoofddoekje dragen of een allesbedekkende gezichtssluier (niqaab), ze worden als autochtone moslima’s toch uitgespuwd door de samenleving. Rabi’a draagt sinds januari een niqaab en Jamila al enkele jaren een ghimaar, een lange hoofddoek die het gezicht wel toont.

Neeltje (24), Aliyaah (25) en Ayesha (39) zijn recente bekeerlingen. Zij weten nog precies op welke dag ze de geloofsgetuigenis, shahada hebben uitgesproken. Ayesha, die ‘nog niet aan een hoofddoek toe is’, op 1 maart van dit jaar. ‘Dat was de dag van mijn hergeboorte’. Aliyaah, van oorsprong kapster, nu werkzaam voor T-Mobile: ‘Ik heb er bijna zeven jaar over nagedacht. Dat is veel te lang. Uiteindelijk komt het neer op acceptatie van het gevoel dat je moslim bent. Ik heb op 9 juli shahada gedaan en ben ook onmiddellijk de hoofddoek gaan dragen.’

Neeltje, zelfstandig kapster met een eigen klantenkring in Oosterhout: ‘In december 2004 ben ik serieuze boeken gaan lezen over de islam. Ik voelde dat de islam mij naar de waarheid zou leiden, zodat ik de juiste stappen kan zetten op weg naar het leven na de dood. Want het hiernamaals is pas echt belangrijk. Op 3 augustus ben ik officieel moslim geworden.’

Moslimvriendje

Vier van de vijf vrouwen zijn door een moslimvriendje met de islam in aanraking gekomen. Jamila – die vroeger Jaimy heette – door een Marokkaans vriendinnetje. De vier benadrukken dat ze ‘absoluut niet door hun partner tot het geloof zijn gedwongen’, zoals altijd wordt beweerd. Het was veeleer nieuwsgierigheid naar wat dat is, de islam. En ze vroegen zich af of dat geloof echt zo vrouwonvriendelijk is.

Ze richten zich veel meer op de ‘zuivere islam’ dan hun partners, zeggen ze. In de relatie zijn zij nu de ‘touwtrekkers’ in het geloof, zoals Ayesha het uitdrukt. Ze streven naar perfectie en doen dat op eigen kracht, met hulp van hun ‘zusters’. Neeltje: ‘Ik had ruim drie jaar een relatie met een moslimvriendje. Toen de relatie werd verbroken, ben ik weer volop uitgegaan. Een tijd lang heb ik niks meer gelezen over de islam, maar ik werd daar heel onrustig van. Ik ben uiteindelijk teruggekeerd naar de islam. Die geeft zoveel duidelijkheid. Op elke vraag is er een helder antwoord.’

Neeltjes ouders hadden, zoals zoveel ouders van nieuwe moslims, grote moeite met haar bekering. ‘Het heeft tijd nodig.’ De moeder van Aliyaah probeert haar dochter, die vroeger Anita heette, er nog van af te praten. Ayesha (voorheen Yolanda) merkt dat haar ouders – ze is athexefstisch opgevoed – worden bexefnvloed door de negatieve berichtgeving. ‘Ze hebben geen kennis van de islam, hebben alles van de media.’

De familie van Jamila is er inmiddels aan gewend dat ze moslima is. ‘Eerst wilde mijn moeder niet met me over straat. Een hoofddoek vond ze belachelijk. Nu is ze er aan gewend. Ik draag nu een ghimaar en zij zegt trots: Kijk, dit is mijn dochter.’

Rabi’a (Rebecca, vader joods, moeder katholiek) zegt dat haar ouders liever niet over de islam praten. ‘Laatst wilde mijn moeder lasagna maken, maar daar zat spekvet in. Dat heeft ze toen niet gedaan. Ik vertrouw haar wel. Ze houdt rekening met mijn overtuiging.’

De vijf vrouwen verkeren in verschillende stadia van ‘overgave aan Allah’. Ayesha vergelijkt de islam met een grote boom met stevige wortels, de vijf zuilen: geloofsbelijdenis, gebed , armenbelasting, vasten en bedevaart naar Mekka. Ayesha: ‘Als je je daaraan houdt, ben je een goede moslim. Alle andere zaken zie ik als blaadjes die aan de boom groeien. Bij mij is het blaadje van de hoofddoek nog niet eens aangegroeid.’

In het streven naar perfectie gaan de moslima’s steeds meer met de rug naar de westerse samenleving staan. De bereidheid ‘concessies’ te doen aan de Nederlandse waarden en normen neemt af. Jamila, moeder van een zoontje van 2 en een dochtertje van 1 jaar, heeft uiteindelijk haar werk bij OZ Verzekeringen opgegeven. Eerst wilde ze haar mannelijke collega’s geen hand meer geven. Vervolgens kondigde ze aan dat ze niet meer meedeed aan het vieren van verjaardagen. ‘Daar doen we niet aan in de islam, wel meedoen op het werk vond ik hypocriet.’

Bidden in het fietsenhok

Na 11 september 2001 vroegen de collega’s wat ze van Osama bin Laden vond. Ze had gezegd dat ze niet achter hem stond. Rabi’a onderbreekt haar. ‘Waarom mag je niet zeggen dat je voor hem bent? We hebben hier toch vrijheid van meningsuiting? Oh nee, dat geldt dat niet voor moslims.’

Jamila werd bij de baas geroepen en moest zich ‘in een onislamitische situatie tussen allemaal mannen’, verantwoorden. ‘Waarom?’, vraagt Rabi’a. ‘Had ze soms gezegd dat ze OZ zou willen opblazen?’ Jamila: ‘Het was zo verschrikkelijk. Eerst bad ik in het fietsenhok. Toen ik om een bidruimte vroeg, kreeg ik te horen dat het helemaal niet mocht op het OZ-terrein.’ Ayesha: ‘Belachelijk toch. In Nederland heb je overal rookruimtes, maar gebedsruimtes worden niet toegestaan.’

In maart 2003 nam Jamila ontslag. Ze werd zwanger en vindt het nu heerlijk om ‘de natuurlijke weg van de vrouw te volgen. Lekker thuis voor de kinderen zorgen.’ De andere vrouwen vallen haar enthousiast bij. Ze onderschrijven de lezing die een broeder van de Haagse As Soennah-moskee onlangs in Eindhoven hield. Hij gaf de man in een relatie de positie van koning, en de vrouw die van premier. Mannen en vrouwen zijn wel gelijkwaardig, zei hij, maar anders. De man is verantwoordelijk voor de vrouw.

Ayesha en Rabi’a, beiden uit een feministisch milieu, vertellen over de rust die over hen is gekomen nu ze ‘in overeenstemming met hun natuurlijke aanleg’ mogen handelen. Rabi’a: ‘Ik heb niks met Alles went, behalve een vent. Op televisie zie je moederende vaders en vrouwen die op hun achterste poten gaan staan om hun recht te halen. Dan denk ik, dat klopt niet. En: doe toch rustig mens. Ga voor man en kinderen zorgen, zo is het bedoeld, zo ben je geschapen.’

Aliyaah: ‘Vrouwen baren niet voor niets. In de islam is veel meer respect voor het opvoeden van kinderen.’ Ayesha: ‘In Nederland wordt op het huishouden neergekeken, alsof je constant koffie zit te leuten bij de buurvrouw. En wat is er mis mee dat de moslimman de boodschappen sjouwt? Boodschappentassen zijn vaak hartstikke zwaar. Laat die man dat toch lekker doen.’

Thuis bij de vrouwen hangen geen foto’s aan de muur. Afbeeldingen van mensen zijn niet toegestaan in de islam. Er wordt steeds minder televisie gekeken en naar muziek geluisterd. Aliyaah: ‘Van de muziek ben ik nog aan het afkicken, dat is best moeilijk.’

Dat streven naar perfectie doen ze vooral om ‘pluspunten te verzamelen’. Jamila: ‘Op de dag des oordeels bepaalt Allah of je in het paradijs komt. Wie de meeste punten heeft verzameld, krijgt het straks het best in het paradijs.’

Diamantjes

Dat de bekeerde Ibrahim (27) en Ismail (21) ook in verschillende stadia ‘van overgave aan Allah’ verkeren, wordt meteen duidelijk als ze de As Soennah-moskee in Den Haag binnenstappen. Ismail, een Antilliaan die vroeger Shurnel heette, heeft geen baardje, draagt geen djellaba (islamitisch gewaad) en geeft de verslaggeefsters zonder schroom een hand. Ibrahim, felle blauwe ogen, lange rode baard, zegt dat hij geen vrouwen mag aanraken van zijn geloof. ‘Dat is niet minachtend bedoeld. Ik heb juist veel respect voor vrouwen. Mijn zusjes bijvoorbeeld zie ik als diamantjes. Ik wil niet dat iedereen daaraan mag zitten.’

Ismail kwam op zijn 6de vanuit Curaxe7ao zonder ouders naar Nederland. Hij ging bij kennissen wonen. Hij was wel op zoek naar ‘iets van een geloof’, maar het kwam er nooit van. Hij werkte in de paprikakassen in ‘s Hertogenbosch, ging veel om met Marokkanen en leerde vooral de onderlinge saamhorigheid, de broederschap, waarderen. Hij rookte en dronk en was ‘geen lieverdje’, zegt hij. ‘Er waren dagen dat ik geen werk had en dan ging stelen.’ Tijdens zijn werk in de kassen vertelde een Marokkaanse collega over zijn geloof. Ismail wilde meer houvast in zijn leven en kreeg behoefte naar de moskee te gaan. ‘Maar ik durfde niet. Het is een hele grote stap. Ik wist niet of ik geaccepteerd zou worden.’

Islamitisch getrouwd

Een Marokkaanse kennis nam hem mee naar de As Soennah-moskee. Ismail werd warm omhelsd door ‘broeder’ Faouzi, een soort concixebrge die zeer actief is in de moskee. Ismail: ‘Ik vergat mijn angst en heb meteen de getuigenis afgelegd. Dat was in maart. Ik ga nu vaak naar de moskee, leer elke dag weer nieuwe dingen. Wat wel en niet mag. Ik steel, rook en drink niet meer, ga niet meer uit.’

Zijn Hollandse vriendin, met wie hij samenwoonde, is door hem ook in de islam gexefnteresseerd geraakt. Zij is in mei bekeerd. ‘Meteen de eerste keer dat ze hier in de moskee kwam, heeft ze shahada gedaan. We zijn diezelfde dag islamitisch getrouwd door broeder Faouzi. Want samenwonen is niet toegestaan in de islam.’

Hij en zijn vrouw zijn nog lang niet zo ver als ‘broeder’ Ibrahim, zegt Ismail verontschuldigend. Hij had bijvoorbeeld een baardje (moslims die de zuivere islam aanhangen streven ernaar precies te handelen en er uit te zien als de overleveraars van de profeet), maar heeft dat vanwege zijn werk afgeschoren. ‘Niet omdat ze geen baard toestaan, maar vanwege de veiligheid.’ Hij is installatiemonteur, moet kabels trekken en draagt daarbij een gasmasker. Een baard zit dan in de weg. Maar Ismail beseft dat als hij 100 procent voor zijn geloof had gekozen, zoals Ibrahim doet, hij zijn werk had moeten opgeven.

Elke zondag naar de kerk

Ibrahim, die christelijk is opgevoed en als kind elke zondag naar de kerk ging, heeft vanwege zijn islamitisch uiterlijk zijn baan verloren. Hij weet dat zeker, al gooit zijn werkgever het op ‘verstoorde arbeidsverhoudingen’. Hij weigert concessies te doen. ‘De islam is de kern van mijn leven, de rest drapeer ik erom heen.’

Ibrahim is nooit echt op zoek geweest naar zijn identiteit of zijn geloof, zegt hij. Zijn reizen naar Marokko, waar hij drie keer is geweest met een Marokkaanse vriend, hebben bij hem een snaar geraakt. ‘Ik voelde me er meteen thuis, alsof ik een van hen was. Zo warm was het, veel minder kil dan in Nederland.’ Tot de islam brachten die bezoeken hem niet. Bij hem kwam het islamgevoel plotseling op, als ‘een influistering’. De maanden voorafgaand aan dat moment in mei 2004, dacht hij na waarom hij als christen niks aan het geloof deed en niet bad.

Op een nacht, bij volle maan, was hij ineens gaan bidden. ‘God laat mij zien welke weg ik moet bewandelen.’ En Allah wees hem de weg. Hij weet nu, de islam is compleet en volmaakt, is wetenschap en economie tegelijk. ‘De koran is geen boek van 1400 jaar geleden, maar is up to date, is op elke tijd toe te passen.’

Ibrahim klopte aan bij een Marokkaanse buurman, deed de shahada in Leiden en kwam uiteindelijk terecht in de als radicaal te boek staande As Soennah-moskee. ‘Ze zijn zeer actief op internet, doen veel voor jongeren, geven lezingen in het Nederlands.’

Daar is hij nu elke dag te vinden. Zijn honger naar kennis over de islam is niet te stillen. Ook hij is druk bezig ‘punten te verzamelen’. ‘Hoe meer ik gehoorzaam aan de regels van de islam en probeer het welbehagen van Allah te zoeken, hoe hoger ik in het paradijs in de hixebrarchie zal stijgen. Het zou oneerlijk zijn als iedereen, of hij nu goed doet of niet, in het paradijs dezelfde beloning krijgt.’

Net als de Bredase vrouwen heeft Ibrahim steeds meer moeite met de westerse maatschappij. ‘Spullen kan je in je hand houden, niet in je hart. Ik gruw van het wezenloze consumentisme.’ En: ‘Moet je kijken hoe ze hier met bejaarden omgaan. We stoppen ze weg in tehuizen, kinderen komen nauwelijks meer op bezoek.’ Sinds hij moslim is, is hij veel inniger met zijn moeder. ‘Ik neem bloemen en cadeautjes voor haar mee. Dat moedigt de islam aan.’

Enigszins in verwarring is hij over een passage in het boekje Raadgevingen voor nieuwe moslims, dat door de omstreden El Tawheed-moskee in Amsterdam is uitgeven en ook in de As Soennah te koop is. Daarin staat dat moslims geen genegenheid mogen koesteren voor christenen, joden en andersdenkenden.

‘Ik denk dat bedoeld wordt dat als ze Allah uitschelden, je dan niet met ze als vriend mag omgaan.’ Maar hij heeft, zegt hij, onvoldoende kennis om die passage precies te duiden. ‘Daarvoor moet je bij de imam zijn.’

Ibrahim heeft zichzelf thuis Arabisch geleerd, wil in de toekomst verhuizen naar een islamitisch land. Hij wil weg van de haast- en stress-maatschappij. ‘Haast komt van Satan.’ Hij wil zich in alle rust in een islamitisch land op het hiernamaals voorbereiden.

Hennie Huisman

Ook de vrouwen uit Breda willen op termijn naar een moslimland. Rabi’a: ‘Niet eens zozeer vanwege mijzelf. Ik ben bang voor de toekomst van mijn kinderen.’ Ze heeft drie zoontjes van 4, 6 en 9 jaar. ‘Met 9 jaar is verkering al heel gewoon. Hennie Huisman vraagt op tv een prulletje van 6 of zij al verkering heeft. Meisjes van 12 hebben seks. Daar stoor ik me aan. Alles mag maar in Nederland: roken, drinken, seks. Ik ben bang dat als mijn zoon 15 is en alle kinderen uit zijn klas naar de disco gaan, ik hem niet kan tegenhouden.’

Zolang de vrouwen Nederland nog niet hebben verlaten, proberen ze onislamitische situaties zoveel mogelijk te mijden. Jamila: ‘Alleen op straat kom ik niet-moslims tegen en als ik thuis bij mijn familie op bezoek ga. Ik vind het best vervelend mij tussen niet-moslims te begeven.’

Neeltje, die pas zes weken officieel moslim is, twijfelt over een vertrek. Het lijkt haar wel fijn in een land te wonen waar de islam normaal is en ze gewoon vijf keer per dag kan bidden. Maar ze weet niet of ze haar familie en vriendinnen wel kan missen.

Ayesha kan, vanwege persoonlijke omstandigheden, voorlopig niet afreizen naar een moslimland. ‘Maar’, zegt ze monter, ‘de agressie hier en de drempels die worden opgeworpen om islamitisch te leven, maken ons alleen maar sterker. We moeten hier zoveel doen voor ons geloof, dat we straks in het paradijs vast extra worden beloond.’

volkskrant.nl

Tijd om je geld weg te gooien?!!

Wat heb jij over voor Allah SWT!!

Younnes is blij, over 2 dagen is het Oud en nieuw en morgen gaat hij met zijn vrienden vuurwerk kopen. Ze hebben samen afgesproken dat ze het geld bij elkaar doen, zodat ze lekker veel vuurwerk kunnen kopen. ”Younnes kom eten” roept zijn moeder, hij loopt de trap af en ziet zijn moeder verdrietig naar een documentaire over Palestina kijken. ”Kijk, kijk je broeders hebben niks, geen eten geen schoon drinkwater alles word ze afgepakt. Zijn moeder loopt naar de eettafel, terwijl Younnes verbaasd blijft kijken naar een palestijnse moeder wiens baby net gestorven is in haar armen. ”gestorven door hongersnood” staat er onder in het beeld. Er volgen nog meer gruwelijke beelden, die hij maar niet uit zijn hoofd kan zetten. hij krijgt geen hap door zijn keel en blijft maardenken aan Palestina. Hoe kan dat nou, denkt hij. Hoe kunnen mijn broeders en zusters hongerlijden terwijl er zoveel moslims zijn, moslims helpen elkaar toch allemaal? Hij verricht de kleine wassing en bid Salaat Al isha, haalt een islamitisch boek van de plank over het hiernamaals en gaat in zijn bed liggen lezen. Hij leest, dat ieder mens in het hiernamaals zich tenminste moet verantwoorden voor 4 zaken waaronder, ook de zaak; Wat heb je met je geld gedaan? Heb je het verspild of heb je aan de behoeftigen gedacht? Hij schrok en dacht direct aan het vuurwerk dat ze met z’n allen zouden gaan kopen morgen, zou Allah SWT het goed vinden dat hij vuurwerk zou gaan kopen? Hij bleef maar denken en denken over het geld dat hij zou gaan besteden aan haram en viel in een diepe slaap.

Hij ziet zichzelf in een graf liggen en word ondervraagd door Engelen, Hij komt dichterbij zichzelf en ziet hoe de Engelen aan hem vragen,”Wat heb je met je geld gedaan? Heb je het verspild of heb je aan de behoeftigen gedacht? Heb je je geld aan de zaak van Allah SWT gegeven? Hij word bang en denkt na, heb ik mijn geld op de juiste manier besteed? Heb ik geld gegeven aan de armen, of de moskee een handje geholpen? of mijn broeders in Palestina, Irak etc? Het antwoord durft hij niet uit te spreken. Hij ruikt een slechte geur en ziet hoe mensen gestraft worden, hij smeekt Allah om een tweede kans, hij huilt en huilt maar en heeft zo’n enorme spijt. Een hand reikt naar hem toe, ”Younnes, Younnes wakker worden je hebt een nachtmerrie gehad”. Hij kijkt zijn moeder verbaasd aan en omhelst haar zonder wat te zeggen. Hij kijkt naar de klok en ziet dat het 04:53 is, hij staat op, doet de kleine wassing en verricht het gebed. Hij smeekt Allah huilend en vol berouw om genade en belooft Allah SWT dat al het geld dat hij uit zal geven, uitgegeven zal worden op de weg van Allah SWT. En jij?

Broeders & zusters denk goed na over hoe je je geld besteed, inschallah zullen wij behoren bij de mensen die hun geld goed besteden op de weg van Allah SWT.

Broeder Soufiane